Beste vrienden,
Enkele jaren geleden nam ik me voor een boek over Oostrem te schrijven, naar aanleiding van het zestigjarige bestaan van de vzw. Zoals een roker er goed aan doet zijn voornemen om te stoppen aan zoveel mogelijk vrienden bekend te maken, zodat de druk om van de sigaret af te blijven toeneemt, zo verkondigde ook ik overal dat er een boek in de maak was. Telkens opnieuw werd ik erop aangesproken en vroeg iemand hoe ver het ermee stond.
Het boek zal gepresenteerd worden tijdens mijn afscheidsfeest, zaterdag 29 augustus. In het boek wordt zestig jaar bewogen geschiedenis samengebracht.
De vzw Home voor Gehandicapten, het latere Oostrem, bouwde haar werking stap voor stap uit. Daarbij koos Oostrem nooit voor een grootschalige campus waar het hele leven zich afspeelt. Integendeel, telkens opnieuw viel de keuze op kleinschalige initiatieven die autonoom functioneren binnen een groter geheel.
Dat was een moedige en niet altijd evidente keuze, want ze stelde Oostrem voor aanzienlijke organisatorische en financiële uitdagingen. Tegelijk maakte die aanpak het mogelijk dat gebruikers konden uitzwermen naar verschillende plekken, uiteenlopende ervaringen opdeden en elk hun eigen verhaal konden schrijven. Oostrem gelooft er rotsvast in dat levenskwaliteit groeit wanneer men niet enkel dagen aan het leven toevoegt, maar vooral leven aan de dagen.
We zijn er trots op dat Oostrem doorheen al die jaren een sterke reputatie heeft opgebouwd. Het unieke karakter van de organisatie schuilt niet alleen in haar kleinschaligheid, maar ook in de vele samenwerkingsverbanden die gaandeweg werden uitgebouwd. Geleidelijk groeide de voorziening uit tot een sociale onderneming en een netwerkorganisatie. “Wat we samen doen, doen we beter” en “Zo gewoon mogelijk, zo gespecialiseerd als nodig” vormen daarbij al jaren de leidraad.
De geschiedenis van Oostrem is ook in grote mate mijn eigen geschiedenis. Wanneer ik op 31 augustus de deur achter mij dicht trek, zal ik, dag op dag, 44 jaar voor Oostrem gewerkt hebben. Ik heb de kans gekregen om heel veel mensen te leren kennen en te omarmen, vriendschappen op te bouwen en de mogelijkheid gekregen om te ondernemen. Ik had mij geen betere professionele carrière kunnen indenken.
Hopelijk kruisen jullie 29 augustus aan in jullie agenda. Ik hoop dat jullie mijn pensioen samen met mij willen vieren. Jullie krijgen dan ook een exemplaar van het boek cadeau. De uitnodiging volgt via een aparte mail.
-- Mario Vanhaeren
